Το Lost τελείωσε… ζήτω το Lost!

Τέλος!
Λίγες ώρες μετά την τηλεθέαση του τελευταίου επεισοδίου του Lost, όπως είναι φυσικό, ακόμη το σκέφτομαι. Δεν επιχειρώ να γράψω άλλο ένα (στα χιλιάδες…) κείμενο για τη σειρά, για να πω εξυπνάδες ή πράγματα που δε φαντάστηκε κανείς άλλος! Είναι προφανές ότι έχουν γραφτεί όλα… άλλωστε υπήρξαν εκατομμύρια οι φαντατικοί.
Εγώ το μόνο που μπορώ να πω (από προσωπική γωνία) είναι πως είδα μία από τις 2-3 πιο ενδιαφέρουσες σειρές της ζωής μου… και μόνο γι αυτό είμαι ενθουσιασμένος!
Ως άνθρωπος που δεν αφήνει πολλά να πέσουν κάτω, προτίμησα να δω τη σειρά ένα μήνα μετά το φινάλε της. Οι λόγοι ήταν δύο: πρώτον ήθελα να τελειώσει (μετά το Prison δεν άντεχα να περιμένω ανά εβδομάδα το κάθε επεισόδιο κι έτσι προτίμησα το download ολόκληρης της σεζόν) και δεύτερον περίμενα να τελειώσω κάτι «Αρβύλες» που χρωστούσα για να έχω αναπόσπαστη προσοχή στο Lost.

Αναπάντητα Ερωτήματα
Anyway, εγώ έμεινα πλήρως ικανοποιημένος με το όλο concept. Πραγματικά οι σεναριογράφοι άξιζαν το κάθε δολλάριο που πήραν! Φυσικά, πάρα πολλοί θα έλεγαν το αντίθετο… ήδη κυκλοφορούν κείμενα και βιντεάκια με τα αναπάντητα ερωτήματα της σειράς, ή την «προχειρότητα» που έκλεσαν κάποια θέματα κλπ κλπ. Δε διαφωνώ σε όλα αυτά… απλώς δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να «ικανοποιηθούν» όλα τα αιτήματα των τηλεθεατών. Εδώ, δε συμβαίνει στη ζωή… στις σειρές θα συμβαίνει; Και, για να είμαστε ειλικρινείς, τα τελευταία 3 επεισόδια έλυσαν πολλά μυστήρια (τουλάχιστον τα πιο σημαντικά)!

Υποκριτές
Όπως είπα, σίγουρα θα υπάρχουν πολλοί που δεν τους άρεσε το φινάλε, ή περίμεναν να τελειώσει η σειρά για να την κακοχαρακτηρίσουν. Εγώ το μόνο που έχω να πω είναι πως αυτή είναι η απόλυτη υποκρισία. Και ο λόγος είναι απλός: Πως είναι δυνατόν να παρακολουθείς μία σειρά επί 6 ολόκληρα χρόνια… πως είναι δυνατόν να έχεις αφιερώσει αρκετές ώρες συζήτησης με τους φίλους σου… πως είναι δυνατόν να βλέπεις ακόμη και 5-6 επεισόδια σερί (ποιος δεν το έκανε…) και να περιμένεις το τελευταίο επεισόδιο για να πεις ότι δε σου άρεσε! Και τί έκανες λοιπόν έξι χρόνια; Ήθελες να δεις «που το πάει»; Ο ποιητής το είπε ολόσωστα… «σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη…». Αλλά φυσικά αυτή είναι η δική μου άποψη… άλλωστε εγώ θεώρησα μία πολύ μέτρια ταινία την «6η Αίσθηση» με ένα εκπληκτικό φινάλε… δε θεώρησα εκπληκτική την ταινία…

Το φινάλε
Σαφώς και το τέλος θα μπορούσε να ήταν καλύτερο για μερικούς (για μένα… δε νομίζω… αλλά δεν είμαι και βέβαιος). Σίγουρα πάντως υπήρχε «αμερικανιά» εκ μέρους των σεναριογράφων… ο ήρωας έμεινε τελευταίος «πίσω» για να σώσει τον κόσμο με τίμημα τη ζωή του… ο ίδιος ήρωας στην προτελευταία σκηνή φιλάει την «ωραία» και ζουν για πάντα (;) μαζί… όλοι οι ήρωες της σειράς συνευρίσκονται αγαπημένοι και οδεύουν προς την αιωνιότητα και φυσικά λείπουν από το τελευταίο πάρτυ χαρακτήρες που μας στεναχώρεσαν (Μάικλ) ενώ αντίθετα βρίσκονται δευτεροκλασάτοι χαρακτήρες που μπήκαν αργότερα αλλά ήταν συμπαθητικοί (Λίμπι). Αλλά είπαμε… επειδή οι περισσότεροι τηλεθεατές δεν ασχολούνται με το «ταξίδι» αλλά καίγονται να δουν την «Ιθάκη», έπρεπε να ικανοποιηθούν ως ένα σημείο.

Αυτοϊκανοποίηση (ε;)
Γι αυτούς όμως που έχουν απολαύσει το ταξίδι, το τέλος ήταν μια χαρά! Και με λίγη καλή διάθεση μπορούν να εξηγήσουν τα πάντα (αν και δεν είναι απαραίτητο). Άλλωστε, η άμεση ή έμμεση αναφορά στη σωτηρία της ψυχής, στην εξιλέωση, στην αρχή του κόσμου, στη μεταθανάτια ζωή στην αμφισβήτηση του Θείου, στον ορθολογισμό και την πίστη, δίνει μια ευελιξία στη σκέψη που έγκειται στον καθένα μας αν θέλει να ικανοποιηθεί ή όχι…
Το Lost λοιπόν τελείωσε… ζήτω το νέο Lost (που θα πάει… κάτι θα βγάλουν…:) ).

Διαφημίσεις

Σαφώς και οι κορυφαίες διαφημίσεις (και οι δύο κινητής τηλεφωνίας) του καλοκαιριού:

– στην πρώτη οι σεναριογράφοι «παίζουν» με τις λέξεις Παπαλουκάςαμίλητο νερόλες;… δημιουργώντας ένα λογοπαίγνιο πολύ ευχάριστο που σε συνδυασμό με τους πρωταγωνιστές (Παπαλουκά και Διαμαντίδη) κάνουν το αποτέλεσμα εκπληκτικό

– στη δεύτερη (με την οποία πάντα ξεκαρδίζομαι) όλα τα λεφτά είναι ο τύπος που βγαίνει από το μπάνιο τρέχοντας (και φρικάροντας τις συμμετέχουσες στο προξενιό) όχι  για τίποτε άλλο αλλά για τη χροιά της φωνής του όταν λέει «Έλα ρε man…  τί λέει; Όχι ρε, τί να ενοχλείς;». Όποιος έχει επαφή με έφηβους θα διαπιστώσει πως αυτός ο τύπος εκφράζει πιστά τον τρόπο ομιλίας πολλών από αυτούς…

Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, τώρα που τα γράφω αυτά διαπιστώνω πως αν και δεν έχουμε και πολλές εταιρείες κινητής τηλεφωνίας στην Ελλάδα, σε καμιά από τις δύο διαφημίσεις δε θυμάμαι ποια διαφημίζεται… μήπως οι συγκεκριμένες διαφημίσεις έχουν καταφέρει αυτό που δεν πρέπει; Δηλαδή, οι ίδιες να γίνουν το σημείο αναφοράς και να μην «περνάει» τελικά το προϊόν στον τηλεθεατή;

God save us!

Τα της δολοφονίας γνωστά ( τι; δε βλέπετε μεσημεριανά;;; ).

Ξημερώματα 4 Ιουνίου 2008 βρέθηκε ο Σεργιανόπουλος νεκρός στο διαμέρισμά του με 21 μαχαιριές ( ΑΕΚτζής ήταν ο killer; ).

Το θέμα είναι οι διαστάσεις που πήρε το ζήτημα. Θα μου πεις… δε θα πάρει; Celebrity είναι. Ναι… αλλά τόσο;

Ο Νίκος Σεργιανόπουλος ήταν ένας συμπαθέστατος ηθοποιός που έκανε το μεγάλο μπαμ με τους Δυο ξένους και στη συνέχεια διατηρήθηκε σε υψηλό τηλε-επίπεδο με ανάλογες κωμικές ή δακρύβρεχτες σειρές. Από παλιά υπήρχε η φήμη ότι ήταν ομοφυλόφιλος (ουπς! δεν κάνει να το λέμε;;; συγγνώμη Τατιάνα!) και εσχάτως μάθαμε πως ήταν χρήστης κοκαΐνης. Αλλά η φήμη της ομοφυλοφιλίας ερχόταν σε αντιπαράθεση τόσο με τις σχέσεις του παρελθόντος (βλέπε π.χ. Κορομηλά) όσο και με το αξύριστο zen-premier look του. Οι γυναίκες δε μπορούσαν να πιστέψουν πως ένας ΤΕΤΟΙΟΣ άντρας είχε… τέτοιες ορέξεις! Και η φήμη ήταν απλώς …»ζήλεια των κοινών θνητών-ανδρών».

Δυστυχώς, η πραγματικότητα μας ξεμπροστιάζει όλους. Όπως προκύπτει από τις καταθέσεις, έψαχνε στα στέκια-αγορές να βρει τον έρωτα της ζωής του, δοκιμάζοντας αρκετές δεκάδες ανδρών κάθε τόσο. Σε συνδυασμό βέβαια με τη συνήθεια της κόκας, το αποτέλεσμα ήταν εκρηκτικό (ή μάλλον… θατανατηφόρο).

Και ενώ περίμενες να ακούσεις συγκρατημένα ρεπορτάζ, διότι ήταν (όπως αποδείχτηκε) ένα πάρα πολύ κακό πρότυπο (λόγω των ναρκωτικών) αλλά και όχι και τόσο «zen-premier» τελικά όσο φαινόταν, το αποτέλεσμα ήταν εντελώς το αντίθετο!

Η απόλυτη Θεοποίηση! Ξαφνικά το να παίρνεις κόκα… περνάει στο ντούκου! Τα παιδιά ακούν όλη μέρα για τον απόλυτα πετυχημένο celebrity αλλά δεν ακούν τίποτα κακό γι αυτό το έγκλημα, των ναρκωτικών. Απ’έξω απ’έξω «τον καημένο το Νίκο», «ρε τί έπαθε;» αλλά καμία βαρύγδουπη λέξη για να τονίσουν το… έγκλημα. Οι βαρύγδουπες λέξεις τελειώνουν στο στήθος της Καλομοίρας και την πυτζάμα του Σαρμπέλ. Το ότι ήταν ομοφυλόφιλος ναρκωμανής που «ψώνιζε» με την ίδια ευκολία ναρκωτικά και συντρόφους από τις κακόφημες συνοικίες της Αθήνας, περιτυλίγεται με όμορφες λέξεις. Και ξαφνικά… δεκάδες fan clubs ξεπηδούν στο ίντερνετ… και ξαφνικά… μου έρχεται πρόσκληση να γίνω μέλος σε ένα από τα δεκάδες groups, στη μνήμη του, στο facebook, μαζί με δεκάδες χιλιάδες άλλους χρήστες. Αν δεν είναι αυτό η απόλυτη Θεοποίηση… τότε τί είναι;

Δε λέω πως δεν ήταν συμπαθέστατος… δε λέω πως δεν έκανε κακό σε κανέναν, παρά μόνο στον εαυτό του… και σε καμιά περίπτωση δε θέλω να προσβάλλω τη μνήμη του. Το πρόβλημα δεν ήταν σε αυτόν. Το πρόβλημα είναι στους γνωστούς ενόχους πίσω και μπροστά από τις κάμερες. Κάποια στιγμή θα πρέπει να σκεφτούμε ποιους κάνουμε είδωλα και ακόμη περισσότερο γιατί δεν τους «ρίχνουμε από εκεί πάνω» όταν πρέπει!!! Τα παιδιά μιλούν όλη μέρα γι αυτόν! Και αυτός έχει τρία χαρακτηριστικά: ομοφυλόφιλος (ανεπίτρεπτο ακόμη για την κοινωνία μας) ναρκωμανής (εγκληματικό για πάντα) και νεκρός!

God saved Nikos… now God save us!

Απο-Θεμο-ποίηση

Ρε τί γίνεται…

Σα να γράφω τη συνέχεια του Πασχάλη…

Και στην ούγια… (λέει) Θέμος. Αυτός φέρεται (της μόδας η λέξη…) να είναι ο κομιστής (και αυτή… της μόδας) του dvd-τσόντα (all-time-classic λέξη). Και το θέμα μου εμένα δεν είναι αν είναι ο Θέμος. Το θέμα μου είναι… φαντάζεσαι να είναι;

Γνωρίζει πως ο Ανδριανός γυρίζει από την Ινδία και θα πει σίγουρα το όνομά του. 3 μέρες πριν ο Μάκης Κουρής τον βγάζει πρωτοσέλιδο. Ο Θέμος τρελαίνεται στις μηνύσεις και στις αγωγές (υποθέτω για πολλά φράγκα). Όλη η Ελλάδα φυσικά τον πιστεύει, γιατί είναι ο Θέμος (όπως, ας πούμε, πιστεύει το Λάκη, έως ότου βγουν στη φόρα και οι δικές του επιχορηγήσεις του παρελθόντος…). Μερικά πρόσωπα είναι στο απυρόβλητο διότι μας κάνουν και γελάμε… Και μιλάμε για πολιτισμό… τέλος πάντων.

Εν τω μεταξύ, ο Τριανταφυλλόπουλος αποκαλεί «φυλλάδα» την εφημερίδα του Κουρή, που τον ενημέρωσε όμως για τον κολλητό του και συνεργάτη του Θέμο, ο οποίος έχει λέει 5 εκατομμύρια (ευρά φυσικά) σε γαλλική τράπεζα (κάτω από τη μύτη του σούπερ-ντετέκτιβ Μάκη!). Και το κακό δεν είναι ότι ο Τριανταφυλλόπουλος δεν ξέρει που τα βρήκε ο Θέμος. Το κακό είναι λέει ότι δεν του το δικαιολόγησε (μόλις Δευτέρα βράδυ μάθαμε, δια στόματος Μάκη, πως ο Θέμος μπορεί να δικαιολογήσει ετησίως έως 14-15 εκατ.!!! Φανταστείτε πόσα δε μπορεί να δικαιολογήσει…).

Πολύ Πασχάληδες λοιπόν, που έκοβαν το χέρι τους, για την υπόληψη του εαυτού τους, του συνεργάτη τους, του φίλου τους. Και φαίνονται όλοι να πέφτουν στη μεγάάάάλη τρύπα που άνοιξαν.

Χαμός γίνεται λοιπόν. Μέσα στο παραλήρημά του ο Μάκης, στον «Κίτρινο τύπο» αποκαλύπτει πως ο πρώην διοικητής της ΣΔΟΕ του ζήτησε συμβιβασμό «κάτω από τραπέζι» μέσω ενός βουλευτή της ΝΔ. Δηλαδή, να μην επιτεθούν στην κυβέρνηση για το θέμα της Τσέκου, και η κυβέρνηση να αφήσει ήσυχο το Θέμο. Το λέει και το αφήνει να περάσει ντούκου.

Το τσιμπάει το πάνελ και αρχίζει να τον ρωτάει ποιος ήταν ο βουλευτής που εκτελούσε χρέη μεσάζοντα για τέτοια άθλια συναλλαγή. Ο Μάκης καταλαβαίνοντας την ιστορία που πήγε να γίνει, στη διάρκεια της εκπομπής, αρχίζει να μαλακώνει τα πράγματα, λέγοντας στην αρχή πως ο βουλευτής «είναι φίλος του» και «ήρθε φιλικά», έπειτα από λίγο πως «δεν ήξερε τί συμβαίνει και ήρθε απλώς να ρωτήσει τί γίνεται» και τελικά πως «ήταν αηδιασμένος με την κατάσταση»!!!

Και ερχόμαστε τελικά στο πως αυτό επηρεάζει εμάς… Ο λαός σαφώς και αδιαφορεί παντελώς για το τί περιείχε το dvd και αν υπήρχε εκβιασμός κλπ. κλπ. Κανενός ζωή δε θα γίνει καλύτερη, ότι και να περιείχε το dvd. Μας ενδιαφέρει μόνο… εγκυκλοπαιδικά και, στην προκειμένη περίπτωση, κουτσομπολιστικοσεξουαλικοχιουμοριστικά. Το μόνο που έχουμε λοιπόν να κερδίσουμε, είναι να ανοίξει το καπάκι του οχετού, και να αρχίζει να λέει ο ένας για τον άλλον. Άπλυτα… πολλά άπλυτα… Ο Μάκης για το Θέμο, ο Θέμος για τον Κουρή, ο Κουρής για το Λαμπράκη, το Mega (ο Λαμπράκης, δηλαδή, με τις αντιτουριστικές του μαριονέτες Πρετεντέρη και Τρέμη) για τον Κυριακού, ο Ευαγγελάτος για το Χατζηνικολάου, ο Νικολάκης για τους πολιτικούς….

Μόνο έτσι θα σωθούμε. Να σπάσει η omerta (και αυτή… της μόδας)  μεταξύ των ιθυνόντων της ζωής μας μπας και ξεβρωμίσει κάποτε αυτός ο τόπος!

Γεια σου Πασχάλη γίγαντα!!!

Σήμερα πέρασα σχεδόν όλη τη μέρα στο σπίτι (ελέω baby-sitting).

Βλέπω λοιπόν πρωί πρωί στα κανάλια τον Πασχάλη και τη γυναίκα του να δίνουν συνέντευξη τύπου (μα… τόσο ίδιοι να είναι ρε παιδί μου;;;).

Η λεζάντα από κάτω να γράφει πως το τεστ DNA ήταν θετικό και ο Πασχάλης έχει εξώγαμο. Η πρώτη μου σκέψη ήταν «ρε τον καημένο, τί τράβηξε και τί θα τραβήξει» έχοντας πάντα υπόψην μου την εικόνα του άγιου ανθρώπου που έδειχνε τόσα χρόνια. Και για να μην παρεξηγούμαι, δεν είναι κατακριτέος για ένα (ή περισσότερα) ξενοπήδημα! Απλώς είναι κάποιοι άνθρωποι που δε σου δίνουν αυτήν την εντύπωση. Τέλος πάντων.

Το γαμάτο της ιστορίας είναι πως στις επόμενες 6 ώρες βλέπω μία σειρά από εκπομπές «κοινωνικού περιεχομένου» (τί να κάνω; ταΐζω το παιδί στο σαλόνι!) οι οποίες δείχνουν ατελείωτες ώρες συνεντεύξεων του Πασχάλη και της γυναίκας του (θεέ μου! έτσι γίνονται όλες μετά από 40 χρόνια ενεργητικού ευνουχισμού;;;) στο παρελθόν όπου έλεγαν τα χίλια μύρια για την μητέρα του εξώγαμου! Τί τρελή την είπαν, τί φαντασιόπληκτη, τί μέλλουσα εκβιάστρια. Μέχρι και μπάζο την είπαν (έμμεσα). Ω! Ναι! Αυτό ήταν το καλύτερο από όλα! Πάνω στον οίστρο της η κυρία Αρβανιτίδη, είπε εν ολίγοις, πως ο άντρας της θα πρέπει να ήταν άρρωστος (!) για να πήγαινε με αυτήν τη γυναίκα, όταν τον τριγυρίζουν καλλονές.

Καλά, είχε πει κι άλλα η «γαμάω και δέρνω» κυρία Αρβανιτίδη. Είπε, με στόμφο, πως μετά από 40 χρόνια γάμου γνωρίζει τον Πασχάλη τόσο καλά που… μόνο που δεν τον γέννησε! Επίσης είπε πως η πείρα της σα δικηγόρος την έκανε να καταλάβει κατευθείαν (να σαι καλά, μου έφτιαξες τη μέρα…) μόλις διάβασε την αγωγή, πως ήταν όλα ψέματα. Αλλά και πως όλη η ιστορία ήταν κατασκευασμένη για να στραφεί εναντίον της!!! Δηλαδή, έμεινε η άλλη έγκυος για να καταστρέψει τη γυναίκα του Πασχάλη!!! Jesus!!! Επίσης λυπόταν και το παιδί που θα μεγαλώσει σε ένα άρρωστο περιβάλλον. Και ότι πρέπει κάποιος να είναι φανατικά μυθομανείς, για να φτιάξει τέτοια ιστορία. Τί πλάκα είχε. Αν στα λόγια της κυρίας Αρβανιτίδη, το αντικείμενο δεν ήταν η μητέρα του παιδιού αλλά ο άντρας της, όλα όσα είπε θα ήταν πέρα για πέρα αλήθεια!!!

Βέβαια, το κορυφαίο όλων (μα όλων) ήταν η στάση και το ύφος του Πασχάλη σε όλες αυτές τις συνεντεύξεις του παρελθόντος! Αθώος όσο κανείς, στήριζε τα λόγια της συντρόφου του (αφού πρώτα την είχε πείσει ο μπαγάσας…) αφ’ υψηλού! Μεγάλος μάγκας!

Όσο για αυτά που είπε σήμερα η κυρία Αρβανιτίδη (όχι βέβαια ο Πασχάλης, ο, οποίος πλέον και επισήμως δεν πρέπει να έχει ξανά δικαίωμα ομιλίας…), και μετά το αποτέλεσμα-ρόμπα του τεστ, τα αφήνω ασχολίαστα γιατί απευθύνονται σε ηλιθίους! Το μόνο που πρέπει να παρθεί σοβαρά υπόψην είναι η απειλή προς τα media, να μη συνεχιστεί το θέμα και να τους αφήσουν να το ρυθμίσουν «ιδιωτικά» και με κάποια μικρή διατροφή, όταν λίγες μέρες πριν είχαν δηλώσει σύσσωμοι οι Αρβανιτίδηδες πως το θέμα θα συνεχιστεί (μετά το σίγουρα αρνητικό τεστ), η κυρία να αλλάξει χώρα, θα ζητηθούν πολλά λεφτά προς ηθική βλάβη κλπ.

Μπράβο ρε παιδιά! Να είστε καλά!!!

Στο παρά πέντε λοιπόν… και τέλος!

Τελείωσε λοιπόν και το παρά πέντε.

Σαφώς μία πάάάάάρα πολύ πετυχημένη σειρά, ισάξια ίσως των Απαράδεκτων ή και των Δύο ξένων. Φυσικά αυτό μένει ο χρόνος για να το αποδείξει…

Έχω παρακολουθήσει όλα σχεδόν τα επεισόδια της σειράς, τα τελευταία δύο χρόνια που παίχτηκε. Το μοναδικό που έχασα ήταν αυτό με το κάμπιγκ αλλά δε νομίζω πως ήταν και τόσο ουσιώδες. Ας κάνουμε λοιπόν κάποιες παρατηρήσεις για αυτό που μόλις τελείωσε.

Τελευταίο επεισόδιο στις 18 Ιουνίου. Ένα επεισόδιο που περίμενε πολύς κόσμος για… πολύ καιρό. Ένα επεισόδιο εκτενές, το οποίο δεν εξελίχθηκε όπως περίμενα, για να πω την αλήθεια. Μας έχει αφήσει το πρότελευταίο επεισόδιο με τον κακό να μπουκάρει στο σπίτι, έτοιμος για όλα! Και με το που μπαίνει, πίσω του είναι οι μπάτσοι και τον συλλαμβάνουν, στο πρώτο λεπτό του τελευταίου επεισοδίου!

Όλο το υπόλοιπο λοιπόν της ιστορίας είχε να κάνει με τις ζωές των ηρώων αλλά και να κλείσει το θέμα της Αμαλίας…

Οι παρακάτω παρατηρήσεις, είναι και σε άμεση σχέση με την εκπομπή που ακολούθησε, του Γιάννη Πρετεντέρη (ο οποίος δε νομίζω να έχει ξαναδεί 68% σε εκπομπή του…).

Ο Καπουτζίδης λοιπόν φάνηκε πως σχεδίαζε πολύ καιρό το τελευταίο επεισόδιο. Το καταλάβαμε από τις ατελείωτες επαναλήψεις…

Καλοδουλεμένο το τέλος της σειράς. Με περισσότερη συγκίνηση από ότι περιμέναμε. Δεν τελείωσε τόσο χαζοχαρούμενα όσο νόμιζαν οι περισσότεροι. Ειδικά το θέμα των γιαγιάδων ήταν αυτό που άγγιξε τον κόσμο. Ένα θέμα που όπως είπε ο Καπουτζίδης, ήταν σχεδιασμένο από την πρώτη ημέρα προβολής της σειράς. Άσχετα αν δεν το ήξεραν οι πρωταγωνιστές.

Σημειωτέα:

  • Η …. (Αμαλία) ήταν η μόνη που ήξερε το τέλος της ιστορίας, από τη αρχή
  • Η Ντάλια δεν έμελε να κάνει παιδιά, ούτε καν να είναι μαζί με το «Πόνυ» αλλά ο Καπουτζίδης άλλαξε το σενάριο λόγω του κόσμου
  • Στο τελευταίο επεισόδιο ακούστηκαν ατάκες όπως «σημασία δεν έχει να κερδίσεις το θάνατο, αλλά τη ζωή» και δυο τρεις ακόμη βαρύγδουπες (που δεν υπήρχαν στα προηγούμενα επεισόδια), κάτι που δείχνει πως ο Καπουτζίδης το σκεφτόταν καιρό και ήταν πάρα πολύ προσεγμένο
  • Στο ημερολόγιο της Γιαγιάς του Σπύρου είχε ως τελευταία ημερομηνία τις 27 Ιουνίου αλλά το επεισόδιο παίχτηκε στις 18 Ιουνίου. Λάθος λοιπόν διαδικαστικό.
  • Η Αμαλία ήταν τελικά αυτό που φαντάζονταν όλοι, ένα πνεύμα, αλλά κανείς δεν είχε φανταστεί τί είδους πνεύμα. Αυτό τελικά ήταν το μεγάλο μυστικό…
  • Σαν grande finale άρμοζε και μία σειρά από guests. Κανέλλη, Γουλιελμάκη, Πουλόπουλος (ο μικρός, ο gay), Χατζηκουτσέλης κλπ.
  • Το Παρά πέντε ήταν ένας τίτλος που σκέφτηκε ο Αγγέλου (Φώτης) και ήταν η δεύτερη επιλογή για όλους από την αρχή, αλλά και αυτή που τελικά επικράτησε
  • Ο Καπουτζίδης δε χώνευε πολλούς από αυτούς που τελικά αποδείχτηκαν τα δυνατά χαρτιά του σήριαλ
  • Την Καρύδη (Ντάλια) και την Κωνσταντινίδου (Ζουμπουλία) τις επέβαλλε ο σκηνοθέτης και φυσικά αποδείχτηκαν λίρα100…
  • Ο Καπουτζίδης αποκάλυψε πως σε κανέναν σημείο δεν έβαλε όπλο στα χέρια καλών (εκτός από μια ονειρική σκηνή) θέτοντάς το ως σημείο αναφοράς στα παιδιά
  • Ο ηθοποιός που έπαιζε τον Παυρινό δεν ήρθε σε επαφή με κανέναν πρωταγωνιστή της σειράς, εκτός από την Καρύδη. Μάλιστα μέχρι το τέλος της πρώτης σαιζόν, ούτε οι ηθοποιοί ήξεραν ποιος ήταν
  • Ο Καπουτζίδης με τον Αγγέλου τηλεφώνησαν στις ηθοποιούς που έπαιζαν τις γιαγιάδες και τις προειδοποίησαν δύο ημέρες πριν πάρουν τα σενάρια στα χέρια τους, πως στο τελευταίο επεισόδιο «πεθαίνουν», για να μην στεναχωρηθούν

Ως επιστέγασμα θα μπορούσαμε να πούμε πως είχε ένα μεγάλο καλό: Σταμάτησε σε στιγμές μεγάλης δόξας και δεν αφέθηκε στη φθορά του χρόνου. Γι αυτό και μόνο θα μείνει στις αναμνήσεις μας με χαρά. Βέβαια, προβλέπεται να αλλάξει αυτό ενδεχομένως, αναλόγως με την πυκνότητα που θα βλέπουμε επαναλήψεις του στα επόμενα χρόνια…

Through the looking glass… i saw the future!

Του χρόνου λοιπόν παιδιά μου! Του χρόνου πάλι…
Θα μας βγει η ψυχή. Καλύτερα να βλέπαμε Λάμψη ή τουλάχιστον μία Δυναστεία.
Ο 3ος κύκλος λοιπόν ήταν καταρχήν ένα χάλι! Ευτυχώς μας αποζημίωσαν τα τελευταία 5-6 επεισόδια, όπου άρχισε να κινείται κάτι…
Επιτέλους είχαμε δράση! Ούτε μπύρες, ούτε λεωφορειάκια, ούτε έντομα που σε αφήνουν αναίσθητο… Δράση!
Ξαναβλέποντας τα τελευταία επεισόδια (ελέω Ρεβέκκας…) θα μπω στην (κατάπτυστη, κατά τα άλλα) διαδικασία να σχολιάσω, να κρίνω και να υποθέσω.
Φυσικά καλό είναι τις επόμενες γραμμές να τις διαβάσει μόνο όποιος έχει δει τον τρίτο κύκλο…

Τα σχόλιά μου θα επικεντρωθούν στα τελευταία τρία επεισόδια, όπου είχαμε και τις σχετικές εξελίξεις στην ιστορία. Το ντου των κακών, η παγίδα των καλών και η παράλληλη ιστορία (από το μέλλον!) του Τζακ.

Γεγονός: Ο Μπεν πυροβολεί τον Λοκ, προς έκπληξη του κοινού…
Behind the scene: Ο Μπεν έχει πει σε όλους (και κυρίως στον ιθαγενή Ρίτσαρντ, ο οποίος μάλλον είναι ο πραγματικός αρχηγός του νησιού!) πως γεννήθηκε στο νησί και γι αυτό θεωρείται ο εκλεκτός του Τζέικομπ. Δεν πρέπει να ξεχνάμει πως στο νησί δε γεννιούνται παιδιά, οπότε, αν αυτό συνέβει στον Μπεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, πράγμα που τον κάνει αυτομάτως αρχηγό των υπολοίπων. Φυσικά αυτό είναι ψέματα. Ο Μπεν πήγε στο νησί με τον πατέρα του. Ο Λοκ, μετά την ιστορία με την επίσκεψη στο σπίτι του Τζέικομπ, καταλαβαίνει το ψέμα του Μπεν και μάλιστα του το λέει. Στην απειλή πως θα το αποκαλύψει και στους άλλους, τρώει μία πολύ άτιμη σφαίρα.
Το γεγονός της εμφάνισης του εκνευριστικότατου Γουόλτερ δε θα το σχολιάσω. Ο κάθε μαλάκας σεναριογράφος σκέφτεται και κάτι… Εγώ θα το εξηγήσω;
(ε, ας το σχολιάσω λοιπόν… ). Προφανώς δεν υπάρχει ο Γουόλτερ. Είναι η φωνή του νησιού που μιλάει μέσα στο Λοκ. Απλώς το μαλακισμένο εμφανίζεται όπως του εμφανιζόταν και παλιά του Λοκ (αν θυμάμαι καλά). Όπως τα άλογα… ο πατέρας του Τζακ… κλπ. Ο καθένας, ό,τι θέλει βλέπει!

Power scene: Ο Λοκ καταλήγει στο λάκο με τους υπόλοιπους φίλους και γνωστούς του Μπεν. Είναι ένα από τα θύματά του. Ήξερε το ίδιο μυστικό και κατέληξε στον ίδιο σημείο. Ωραία παραβολή του σεναριογράφου…

Γεγονός: Ο Σαγίντ μένει πίσω με τον Μπερνάρντ και τον Τζιν (με τόνικ) για να τα βάλουν με τους κακούς. Ο Σαγίντ, χωρίς κανέναν λόγο, λέει στον Τζάκ πως, αν και ήταν δική του ιδέα το σχέδιο, αυτός πρέπει να οδηγήσει τους υπόλοιπους στην κεραία, δηλαδή να κάνει το εύκολο έργο και ο μάχιμος να μείνει πίσω… Φυσικά δεν εξηγεί το γιατί…
Behind the scene: Προφανώς οι σεναριογράφοι θέλουν το Σαγίντ αιχμάλωτο, επιδεικνύοντας και πάλι τις καρατερίστικες ικανότητές του… Επίσης, ο Τζάκ είναι αυτός που θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπος (ως leader) με το Μπεν και να πάρει τις σκληρές αποφάσεις. Άλλωστε, δικό του είναι το επεισόδιο…

Γεγονός: Ο Μπεν τσακισμένος και μέσα στο αίμα γνωρίζει την Άλεξ με τη Ντανιέλ (Alex this is your mother).
Behind the scene: όση ώρα περίμεναν όλοι τον Τζακ και τον Μπεν, δε γνωρίστηκαν οι δυο τους; Ούτε μπήκε καν υποψία στη Ντανιέλ; Ούτε η Κέιτ τις γνώρισε; Ξαφνικά λοιπόν πλησίασε η Ντανιέλ την Άλεξ, αναγνωρίζοντάς την, αφού πέρασαν 15 λεπτά! Δε γινόταν όμως να κοπεί η σκηνή του Μπεν με τον Τζακ… οπότε…

Γεγονός: Ο Μπεν (στη συνάντησή τους… στους θάμνους), ο Λοκ (απειλώντας τον με το όπλο, να αφήσει το τηλέφωνο) αλλά και ο ίδιος ο Τζακ στην Κέιτ στο… μέλλον είπαν την ίδια φράση: «Not supposed to do this«.
Behind the scene: Φράση που επαναλαμβάνεται, όταν η συζήτηση φτάνει στο αν ο Τζακ θα αφήσει να ανακαλύψουν το νησί. Ακριβής μετάφραση του νοήματος δε μπορεί να γίνει. Αν προσπαθούσα όμως θα έλεγα πως όλοι έλεγαν πως υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να γίνει αυτό (δηλαδή να τους βρουν οι άλλοι από το πλοίο). Αυτό το not supposed to… μου προκάλεσε πολλές υποψίες. Μου κάνει κάτι σα να είναι όλα προδιαγεγραμμένα και ο Τζακ, αφήνοντας τους ανθρώπους του πλοίου να τους βρουν, έκανε κάτι που δεν έπρεπε να κάνει, σύμφωνα με αυτά που έπρεπε να γίνουν. Ίσως αυτό να μην μπορώ να το εκφράσω όπως θέλω, αλλά νομίζω πως θα αποδειχτεί κομβικό σημείο για τη συνέχεια του Καλημέρα Ζωή… ε….. του Lost.
Γεγονός:Η σκηνή του Σώγιερ στο ποταμάκι που λέει στην Κέιτ πως «ας ελπίσουμε πως δεν είσαι έγκυος» είναι χαρακτηριστική. Η εμφάνισή του μοιάζει με κάποιον που τον τρώει μέσα του, ένα μεγάλο βάσανο. Βλέπεις μία μαυρίλα στη φάτσα του. Με μεγάλη ωριμότητα και αποφασιστικότητα μιλάει επίσης και στον Τζακ, λέγοντάς του πως θα γυρίσει πίσω στην παραλία. Δεν έχει όρεξη για παιχνίδια, ούτε για κουβέντες… Βέβαια, μετά αρχίζει πάλι τις μαλακίες ρωτώντας στην Τζουλιέτ αν πηδιέται με τον Τζακ.
Behind the scene: Κάτι «καίει» μέσα στον Σώγιερ. Ίσως είναι οι ενοχές… ίσως είναι κάτι άλλο. Πάντως κάνει το καθήκον του γυρνώντας στην παραλία και σώζωντας την κατάσταση.
Power scene: «Δεν τον πίστεψα». Μόλις έχει σκοτώσει τον Τομ, λέγοντάς του πως αυτή η σφαίρα (η οποία δεν τον σκοτώνει ακαριαία αλλά του δίνει λίγα δευτερόλεπτα ζωής… ίσα ίσα για να ακούσει…) ήταν για το παιδί που τους πήραν από τη σχεδία. Και στην ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ατάκα του Χέρλυ «φίλε, είχε παραδοθεί, είχε τελειώσει» απαντάει με την ίδια μαυρίλα που τον διέκρινε στα τελευταία δύο επεισόδια… «Δεν τον πίστεψα».


Γεγονός: Ο Τσάρλι πιέζει τη Μπόνυ να του πει τον κωδικό για να κλείσει το κύκλωμα. Αυτή του λέει πως είναι σε αριθμούς οι νότες του Good Vibrations. Συνεχίζει με το «ήταν μουσικός αυτός που το έγραψε».
Behind the scene: Τρελή υποψία. Από αυτές που με εκνευρίζουν. Που ο καθένας λέει ότι του κατεβαίνει. Αυτό θα κάνω και εγώ. Θα υποθέσω τρελά. Το ύφος του Τσάρλι όταν ακούει τη συγκεκριμένη ατάκα είναι μυστηριώδες. Σκέφτομαι και συνδυάζω με το γεγονός ότι και αυτός είναι μουσικός. Μήπως αυτός έχει βάλει τον κωδικό; Άλλωστε σε αυτό το κωλοσήριαλ, όλοι πάνε κι έρχονται!

Δευτερευόντως: Ο Τσάρλι παίζει φοβερό παιχνίδι. Ξέρει για ποιον λόγο είναι εκεί και θα τον πραγματοποιήσει ό,τι και να γίνει. Μάλιστα το λέει ξεκάθαρα στις κοπέλες που βρίσκει (αλήθεια… αυτές οι δύο πως «τη βγάζουν» τόσο καιρό εκεί μόνες τους;;; ). «Ήρθα εδώ και θα κάνω τη δουλειά μου». Εναλλάσσεται η συμπεριφορά του πολύ γρήγορα, μία τραγουδώντας, μία μιλώντας στον Ντέσμοντ, μία τρελαίνοντας τις κοπέλες και μία βάζοντας υποψίες σε αυτές και στον Μίκαελ. Φυσικά έχει και συγκινητικό φινάλε.

Γεγονός: Ο Μίκαελ είναι η δεύτερη φορά που πεθαίνει. Στην πρώτη, στον ηλεκτροφόρο «τοίχο», δεν πέθανε. «ευτυχώς που δεν είχε πλήρη ενέργεια» είχε πει στο Μπεν. Ούτε το βέλος στο στήθος τον σκοτώνει. Δεν τον εμποδίζει καν να κολυμπήσει…!!!
Behind the scene: Μήπως το όνομα Μίκαελ είναι τυχαίο ή όχι; Ίσως αν τον έλεγαν Αρχάγγελο Μίκαελ θα μας κινούσε περισσότερο τις υποψίες; Δεν πρέπει να ξεχνάμε βέβαια πως οι σεναριογράφοι παίζουν πολύ με τις παραβολές. Συνδυάζουμε λοιπόν και το γεγονός πως ήταν υπεύθυνος για την επικοινωνία-μηνύματα με τον έξω (ή μήπως τον κάτω…) κόσμο. Τελικά πέθανε με τη χειροβομβίδα ή θα ξαναεμφανιστεί;;;

Γεγονός: Με το που κλείνει ο Τσάρλι τον διακόπτη, αυτομάτως, υπάρχει εισερχόμενη κλήση… από ποιον;… από την Πένυ!
Behind the scene: Μα που στο διάολο είναι τελικά αυτή η Πένυ; Και τις δύο φορές που διακόπηκαν τα μπλοκ στις επικοινωνίες του νησιού, ήταν η πρώτη που το έμαθε. Τη μία με τον διακόπτη που έκλεισε ο Ντέσμοντ και τη δεύτερη τώρα (κάτι παίζεται με αυτήν και τους διακόπτες…). Προφανώς έχει βρει που βρίσκονται, με την έννοια ότι ξέρει σε ποιο σήμα-συχνότητα να τους βρίσκει. Απλώς δε μπορεί να εντοπίσει (αυτή και οι άνθρωποί της) από που ακριβώς εκπέμπεται αυτό το σήμα! Ίσως από τον παράδεισο, που μας είπε και ο πατέρας του Λοκ. Πάντως είναι γεγονός πως αυτή είναι η πρώτη που τα μαθαίνει…

Γεγονός: Στο flash forward του Τζακ. Ο Τζακ διαβάζει μία κηδεία στην εφημερίδα. Πηγαίνει στην κηδεία, αφού έχει αποτύχει ουσιαστικά να αυτοκτονήσει. Είναι σε μαύρα χάλια, μέσα στα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Τέλος καλεί την Κέιτ, επιφυλάσσοντάς μας ένα φινάλε, άξιο του τελευταίου επεισοδίου…
Behind the scene: Καταρχήν πρέπει να παρατηρήσουμε πως ο Τζακ είναι χάλια αλλά αποφασίζει να αυτοκτονήσει μόνο αφού διαβάζει για το θάνατο κάποιου. Ίσως αυτός που πέθανε να ήταν η τελευταία του ελπίδα να επιστρέψει στο νησί. Ίσως όχι. Πάντως, όποιος υποθέτει ποιος μπορεί να είναι ο νεκρός… ονειροβατεί. Δε μπορούμε να ξέρουμε, σε καμιά περίπτωση. Το μόνο σίγουρο είναι, όπως έγραψε και ένας άλλος τύπος, πως αποκλείεται να είναι ο Χέρλυ (για προφανείς λόγους)!
Ο Τζακ πηγαίνει στην κηδεία, όχι γιατί θέλει να πάει (Family or friend? τον ρωτάει ο νεκροθάφτης… Neither του απαντά ο Τζακ) αλλά γιατί έχει μία κρυφή ελπίδα να συναντήσει εκεί την Κέιτ. Από εκεί μας μπαίνουν κάποιες υποψίες, για το ποιος μπορεί να είναι στο φέρετρο. Προφανώς κάποιος για τον οποίον ενδιαφερόταν ειδικά η Κέιτ. Αυτήν περίμενε να βρει εκεί ο Τζακ. Κανέναν άλλον. Από την άλλη όμως αυτοαναιρείται η υπόθεση από τα λόγια της Κέιτ, αργότερα στο αεροδρόμιο: «Γιατί να έρθω εγώ στην κηδεία» φέρεται να λέει και να μας ξεσκίζει τις υποθέσεις. Τελικά δε θα μάθουμε ποιος ήταν στο φέρετρο… Υπομονή μερικούς μήνες…
Power scene: Η κάμερα δείχνει ένα ανακατεμένο δωμάτιο. Πριν φτάσει στον Τζακ που παίρνει τηλέφωνο την Κέιτ κάνει ένα γρήγορο πέρασμα από το πάτωμα, όπου ανάμεσα στα άλλα είναι και ένας χάρτης με χάρακα επάνω του. Υποδεικνύεται από τη σκηνή, πως έχει γίνει ψύχωση στον Τζακ, να βρει το νησί. Και αφού δε μπορεί να το βρει με νορμάλ τρόπους… ταξιδεύει ελπίζοντας να πέσει…

Γεγονός: «Πήγαινε φέρε τον πατέρα μου εδώ κάτω και αν είναι λιγότερο μεθυσμένος από εμένα, απέλυσέ με!» λέει ο Τζακ στον φρεσκο-αραπο-γιατρό. Και μετά από μερικές σκηνές, δείχνει μία συνταγή γραμμένη από τον πατέρα του, προσπαθώντας να εξασφαλίσει και άλλα χάπια.
Behind the scene: Ποιον πατέρα τους Υποτίθεται πως έχει πεθάνει ο πατέρας του. Δε γυρνούσε από την Αυστραλία με τον πατέρα του στο φέρετρο; Πως ξαναζωντάνεψε; Η σκηνή είναι στο μέλλον! Εδώ πάμε πάσο!

Γεγονός: Στην αρχή του flash forward του Τζακ (πραγματικά, εκπληκτική ιδέα των σεναριογράφων. Μας ψάρωσαν!) και αφού σώζει την κοπέλα, τον επισκέπτεται η πρώην γυναίκα του στο νοσοκομείο. Πρέπει να είναι έγκυος (αυτό το παρατήρησε η Ρεβέκκα… για προφανείς λόγους!). Λίγο μετά ο φρεσκο-αραπο-γιατρός αποκαλεί τον Τζακ «Hero…twice» αλλά και στην πορεία του σκηνικού ο Τζακ του φωνάζει οργισμένος «Δε μπορείς να φανταστείς τί έχω περάσει».
Behind the scene: Λόγια που απλώς τα άκουγαμε βλέποντας τη σκηνή αλλά μετά απέκτησαν ιδιαίτερο νόημα!

Γεγονός: Λίγο πριν επικοινωνήσει ο Τζακ με το πλοίο, εμφανίζεται ο Λοκ και σκοτώνει την αφρικανόφατσα. Απειλεί τον Τζακ ότι θα τον σκοτώσει αν επικοινωνήσει με το πλοίο. Τελικά, βλέποντας την αποφασιστικότητα του Τζακ, υποχωρεί.
Behind the scene: Ο Λοκ έχει γίνει ένα με το νησί και το υπερασπίζεται. Πλέον είναι χίλια τοις εκατό σίγουρος πως δε θέλει να σωθούν. Ξεπερνά ακόμη και το πιθανό μίσος του για τον Μπεν (ο οποίος, παρεπιμπτόντως… τον πυροβόλησε!) και παίρνει το μέρος των κακών. Τελικά όμως υποχωρεί. Όσο και τον έχουν πιάσει τα… υπερφυσικά του, δε μπορεί να πυροβολήσει τον Τζακ. Δεν είναι τόσο πολύ άτιμος. Του έχει μείνει κάποια ηθική.
Καθώς ακούγεται η φωνή του ασυρματιστή στο τηλέφωνο του Τζακ και η κάμερα ζουμάρει επάνω του, στο background ο Λοκ εγκαταλείπει την σκηνή, αδιαφορώντας παντελώς για τη συνέχεια της κατάστασης…

—————————————————————————————


Ξέρω ότι έγραψα πολλά και σας ζάλισα. Αυτό ήταν ο σκοπός… Αλλά όλοι μας συζητάμε τί μπορεί να έγινε και τί μπορεί να συμβεί. Δε μου αρέσουν οι τρελές υποθέσεις, χωρίς βάση, γι αυτό και δεν τις έκανα. Απλώς είπα μερικά πράγματα που παρατήρησα.
Αυτά σκέφτηκα και είπα να τα γράψω για να μην τα ξεχάσω, γιατί ξεχνάω και εύκολα!

Για πείτε…