Κρίση στους κρίνοντες…

Μάρτιος 2010 λοιπόν…

Η κρίση προχώρησε… πέρασε πολύς καιρός από το προηγούμενο topic… και είμαστε σε μία τελείως παλαβή κατάσταση.

Έχουν καταφέρει να μας πείσουν πως όλα αυτά τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση είναι «προς όφελός μας» και πως «δε γίνεται τίποτε άλλο». Και, ας μη γελιόμαστε, δε θα είναι τα μόνα… τώρα που μας βρήκαν μαλακούς…

Τα ανακοινώνει ο Γιωργάκης τη μία μέρα και την επόμενη όλοι μιλάνε για το dvd της Τζούλιας…

Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ ξεκινάνε κινητοποιήσεις με τους προέδρους τους να λένε «δε θα πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα λάθη σας» αλλά με ύφος «τί να κάνουμε ρε παιδιά;;;; αυτά έχει η ζωή (για σας…)».

Στις απεργίες (που επρόκειτο να παγώσει το σύμπαν) συμμετέχουν οι γνωστοί περιπατητές του ΚΚΕ και μόνον, και αυτοί από συνήθεια…

Ο άνεργος έχει δεχτεί τη μοίρα του και έχει σταματήσει να ψάχνει για δουλειά…

Ο φτωχός συνταξιούχος κάθεται με τις ώρες και ψάχνει να βρει νέα moto εποχής γιατί το «κάνω το σκατό μου παξιμάδι» δε στέκει πλέον γιατί δεν περισσεύουν και πολλά λεφτά για να φάει και να προκύψει το προαναφερθέν…

Ο ιδιωτικός υπάλληλος (και μέλλοντας άνεργος) έχει δεχτεί τη μοίρα του και το έχει πάρει απόφαση πως αν είναι τυχερός, την επόμενη χρονιά θα δουλεύει με μειωμένες αποδοχές (αν και δεν είναι σίγουρο και για το ωράριο).

Ο δημόσιος υπάλληλος βρίσκεται σε παροξυσμό καθώς είναι η πρώτη φορά που κάποιος «ακουμπάει» τις αποδοχές του… φυσικά όχι τις σταθερές… τα επιδόματα (που σε ορισμένους κλάδους του δημοσίου αποτελούν περισσότερο από το 50% των καθαρών εσόδων του υπαλλήλου!).

Ο μικροελεύθερος επιχειρηματίας έχει δει πολλούς συναδέλφους του να κλείνουν και έχει κλάσει μέντες… Κάνει μία βόλτα στην κεντρική οδό της πόλης και βλέπει ανοίκιαστα και απούλητα μαγαζιά-λουκούμια που σε άλλες εποχές θα τα «καπάρωναν» πριν αδειάσουν και σκέφτεται πως είναι η σειρά του…

Ο γιατροδικηγορουδραυλικός εξακολουθεί να παραπονιέται γιατί να αρχίσει από αυτόν η εξυγίανση μέσω αποδείξεων, λες και δεν είναι αυτός ένα μεγάλο γρανάζι αυτού του πλοίου-μπουρδέλου…

Ο μεγαλοεπιχειρηματίας εξακολουθεί να καπνίζει το πούρο του και αποφασίζει να μην αγοράσει φέτος άλλο εξοχικό αλλά να δώσει βαρύτητα στα κατασχεμένα από τις τράπεζες… άλλωστε η κρίση είναι βαθιά, καθώς πίνει το Chivas 230 ετών και συνομιλεί με το συνάδελφό του πόσους θα απολύσει και τί «πατέντες» θα βρει για να εκμεταλλεύεται αποδοτικότερα τους υπαλλήλους.

Ο πολιτικός «αναγκάζεται» να παραδεχθεί πως «τα κάναμε θάλασσα» τα τελευταία τριάντα χρόνια όπως θα έλεγε ένας πολιτικός μηχανικός πως η πολυκατοικία που έφτιαξε είναι στραβή αλλά τώρα που τα διαμερίσματα πουλήθηκαν…  ποιος νοιάζεται… Λες και δεν είναι αυτοί (Πάγκαλοι, Σαμαράδες, Γιωργάκηδες) που τα έκαναν… λες και δεν είναι αυτοί οι νεόκοποι πολιτικάντηδες που κάνουν, θα κάνουν ή παρακαλούν να ήταν σε μια εποχή που θα μπορούσαν να κάνουν τα ίδια…

Και μέσα σε όλα αυτά, ο μετανάστης (οικονομικός… λάθρο… ή άλλος) λέει από μέσα του «ρε πού τη βρήκα αυτήν την κωλοχώρα;;; τόσοι μαλάκες μαζεμένοι, πού βρέθηκαν;».

Θα συνεχίσουμε λοιπόν να ψάχνουμε πως να αποσπάσουμε κι άλλα χρήματα από τον πιο απλό πολίτη… για να προκύψει… άλλο 1 εκατ. € για τα ταμεία του κράτους… θα συνεχίσουμε να παρακαλάμε για χαμηλότερα επιτόκια δανεισμού σα χώρα… θα συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με αυτά που διατάζουν οι Πρετεντέρηδες…

Και φυσικά η φράση (δισεκατομμυρίων €) «αν κατάφερνε η (εκάστοτε) κυβέρνηση να μαζέψει το 1/3 από τα διαφυγόντα-μαύρα-αδήλωτα κέρδη, θα είχαμε σωθεί σα χώρα» παραμένει μια λάμψη στις 1 τα μεσάνυχτα σε κάάάάποια εκπομπή από τύπους, κατά κύριο λόγο, γραφικούς… και η εκπομπή θα συνεχιστεί… όπως άλλωστε και η παλαβή ζωή μας… μόνο που δε θα ξέρουμε πλέον αν ζούμε μετά τις διαφημίσεις…

Νέα εποχή… ίδιοι φασισμοί!

Ακριβώς (!!!) ένα χρόνο μετά το άρθρο μου, με άλλη κυβέρνηση… με ίδια αιτήματα… οι ίδιοι άνθρωποι… μας δημιουργούν τα ίδια προβλήματα!!!
Εύχομαι με την καρδιά μου το καλοκαίρι, οι πωλητές καλοριφέρ, που πέφτει η δουλειά, να κάνουν μπλόκο στους αγρότες και να μην τους αφήσουν να πάνε στα χωράφια τους!!!

Νέα (τώρα πια παλιά) Γρίπη

Παρασκευή 8/1/2010… ειδήσεις στο MEGA και ακούς την είδηση που ακυρώνει εκατοντάδες ώρες τηλεοπτικής βλακείας: «Τελικά αποδείχθηκε λιγότερο επικίνδυνη η νέα γρίπη από ότι περίμεναν οι επιστήμονες!!! Πολλές χώρες κινούνται, ακόμη και νομικά, για να ακυρώσουν τις παραγγελίες εκατομμυρίων εμβολίων!»

Και φυσικά, δεν έχει σημασία το πόσο επικίνδυνη αποδείχθηκε η νέα γρίπη. Σημασία έχει το πόσο μπερδεύτηκε ο κόσμος με το τί πρέπει να κάνει. Και επειδή δε μου αρέσει να λέω τα αυτονόητα, θα πω πως ένα μεγάλο ποσοστό ευθύνης και βλακείας αποδίδεται στον ίδιο τον κόσμο… τον κόσμο τον… Έλληνα… τον κόσμο του ξερόλα… τον κόσμο της συνομωσίας…

Τσίμπησαν και από τις διάφορες αηδίες που τους φόρτωσαν και οι δημοσιογραφογιατροσχολιαστοσυμφεροντολόγοι των καναλιών… και… μπάχαλο.

Τελικά δεν έχει σημασία αν κάναμε το εμβόλιο της γρίπης. Σημασία έχει όπως αποδείχθηκε πως το μυαλό του Έλληνα δεν αλλάζει. Οι περισσότεροι δεν έκαναν το εμβόλιο (άσχετα αν η ιστορία δείχνει να τους δικαιώνει) διότι πίστεψαν πως όλα γίνονται για τα συμφέροντα (ειδικά το επιχείρημα πως «ο πρόεδρος της εταιρίας παραγωγής των εμβολίων είναι ο πρώην αντιπρόεδρος της Αμερικής»… φορέθηκε πολύ). Και αφού λοιπόν αισθάνθηκε ο Έλληνας πως υπάρχει ίχνος συνομωσίας και συμφερόντων (και φυσικά αφού τα ξέρει όλα) δεν έκανε το εμβόλιο.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να κάνουμε ένα πολύ σημαντικό εμβόλιο ή να πάρουμε ένα χάπι, θα βρεθεί κάποιος τυχάρπαστος να πει κάτι για συμφέροντα και ο Έλληνας αμέσως θα το πιάσει το νόημα… και φυσικά… τότε θα χαθούν ζωές.

Υ.Γ.: μέσα στην όλη ιστορία, κατά τη γνώμη μου, απαράδεκτοι είναι οι γιατροί (που έχουν και ένα μεγαλύτερο… βάρος) που έβγαιναν στην τηλεόραση και «φώναζαν» να μην κάνουμε το εμβόλιο. Λαμβάνοντας υπόψην τους υγιείς πολίτες που θα αντέξουν στη γρίπη αλλά όχι αυτούς στους οποίους θα μεταδώσουν τη γρίπη οι … υγιείς και θα πεθάνουν λόγω προβλημάτων… αλλά και αυτοί οι γιατροί… Έλληνες είναι!

Φωτιάάάάάάά

Αυτές τις ημέρες έγινα μάρτυρας της νοοτροπίας των Ελλήνων μπροστά σε μία παράξενη κατάσταση της καθημερινότητας…

Κάτω από το χώρο εργασίας μου (στο πάρκιγκ του κτιρίου) πήρε φωτιά μία αποθήκη με όχι μεγάλες υλικές απώλειες και ευτυχώς καμία ανθρώπινη. Παρόλα αυτά ήταν ένα πολύ εντυπωσιακό θέαμα για περισσότερο από 1 ώρα… κυρίως γιατί έβγαινε πυκνός μαύρος καπνός αφού καιγόντουσαν πλαστικά κατά κύριο λόγο.

Anyway… κόσμος, πυροσβεστικά οχήματα, ανησυχία για τα αυτοκίνητά μας, κάμερες κλπ… συνέθεταν το σκηνικό της… κρίσης…

Οι πρώτες σκέψεις που μου ήρθαν στο μυαλό ήταν πως έχουμε πολλές φορές λανθασμένη εντύπωση για μερικά πράγματα. Χρόνια πίστευα πως το να είσαι πυροσβέστης είναι μια πάάάάάάάρα πολύ καλή δουλειά, χωρίς πολύ κόπο και με αρκετά καλές (περισσότερο από όσο πρέπει) δουλειά του δημοσίου… πιστεύω πως αν δεν καταργούσαν και το τάβλι, θα ήταν στην κορυφή της λίστας με τις δημόσιες υπηρεσίες…

Όταν όμως κάλεσα την πυροσβεστική (αν και έμπλεξα για λίγο με έναν… μαλέα στο τηλέφωνο) δεν περίμενα πως μετά από 3 περίπου λεπτά θα άκουγα σειρήνες!

Ούτε περίμενα πως θα εκτιμήσω τόσο τη δουλειά των πυροσβεστών  βλέποντάς τους να μπαίνουν στο … μαύρο πουθενά με σκοπό να σώσουν (μέσα σε όλα τα άλλα) και την περιουσία μου (φυσικά τίποτα από αυτά δεν αξίζει όσο μια ανθρώπινη ζωή αλλά η δουλειά τους ήταν ούτως ή άλλως εξαιρετική).

Οφείλω λοιπόν να αναθεωρήσω την άποψή μου για το επάγγελμα αυτό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι έτσι τα πράγματα… ίσως να ισχύει αυτό που εκτιμούσα μέχρι τώρα… αλλά εγώ άλλαξα γνώμη πλέον (όπως έχει πει και ένας φανατικά κολλημένος κομμουνιστής συνάδελφος: μόνο οι φανατικοί δεν αλλάζουν γνώμη!)

Από εκεί και πέρα, μπορείς με ένα ψυχρό μάτι να δεις την ηλίθια νοοτροπία των πολιτών…

Όλοι έπρεπε να είναι στην είσοδο του πάρκιγκ για να δούν (αγνοώντας φυσικά τις υποδείξεις των πυροσβεστών για πιθανή έκρηξη ή ό,τι άλλο…)!

Ένας super Έλληνας πήρε το μηχανάκι του από το χώρο της εισόδου του πάρκιγκ και το πάρκαρε (και το κλείδωσε!) μπροστά στο πυροσβεστικό όχημα περιορίζοντας σημαντικά τις κινήσεις των πυροσβεστών που τραβούσαν λάστιχα με νερό!

Είμαι δίπλα στο χώρο και ακούω κάθε πυροσβέστη που βγαίνει από το πάρκιγκ, αγωνιώντας και εγώ όπως και οι άλλοι συνάδελφοι για τα αυτοκίνητά μας… ακούω κάποια στιγμή πίσω μου κάποιον να λέει πως τουλάχιστον ένα αυτοκίνητο πήρε φωτιά. Χωρίς να έχω ακούσει κάτι τέτοιο από αυτούς που είχαν μπει μέσα (!) τον ρώτησα που το έμαθε… και η απάντηση ήταν… από το ραδιόφωνο! (πραγματικά θυμήθηκα κάποιο παρεμφερές επεισόδιο από τους «Δυο Ξένους»… το μόνο που έλειπε ήταν να ακούσω τον Πυραγό, ως άλλο Χαϊκάλη, να συζητάει με τη γυναίκα του για το μεσημεριανό φαγητό…)

Η αστυνομία έχει τραβήξει κορδέλες για να απομονώσει το χώρο γύρω από τη φωτιά… Τί αντιλαμβάνονται οι περαστικοί βλέποντας την κορδέλα;;; Όχι… δεν αντιλαμβάνονται πως πρέπει να σταθούν πίσω από αυτή γιατί απαγορεύεται… αντιλαμβάνονται (ω Δία!) πως δυστυχώς πρέπει να σκύψουν για να την περάσουν!

Επόμενη μέρα και διαβάζω μία τοπική εφημερίδα… γράφει χαρακτηριστικά για τη φωτιά που εκδηλώθηκε στην αποθήκη μας και περιορίστηκε τελικά εκεί: «οι πρώτες πληροφορίες για τη φωτιά ανέφεραν πως ξεκίνησε από ένα αυτοκίνητο αλλά  στη συνέχεια αποδείχτηκαν αναληθείς καθώς η φωτιά ξεκίνησε από το λεβητοστάσιο!!!»

Πάμε εκδρομήήήήήή

Εκδρομή στο Νέστο και φέτος με τα Cybernet στις 10-12 Ιουλίου…

Κάντε κλικ εδώ για την αίτηση…

Κάντε κλικ εδώ για τους κανονισμούς κα ι την αίτηση του Paintball

ΞΕ-ΜΠΛΟΚΑ-ΡΕΤΕ!!!

Είμαι, κατά τα άλλα, ένας συνεπής πολίτης αυτής της ευνομούμενης (…) χώρας. Πληρώνω τις υποχρεώσεις μου και απαιτώ τα δικαιώματά μου.

Όπως μου παρέχει η δημοκρατία, θέλω να πάω το παιδί μου για εξετάσεις από την Καβάλα στη Θεσσαλονίκη.

Εργάζομαι 1 ημέρα για να πληρώσω τη βενζίνη μου
Εργάζομαι 3 ημέρες για να πληρώσω τις εξετάσεις του παιδιού
Εργάζομαι 6 ημέρες για να πληρώσω το γιατρό (ε, παίρνει κάτι παραπάνω…)
Εργάζομαι και 30 χρόνια για να πληρώσω αυτόν τον γ… το δρόμο, συμπεριλαμβανομένων των προμηθειών, των υλικών, των υπερτιμολογήσεων, των μαύρων χρημάτων, των λαδωμάτων και τελικά των υπερκερδών των εκάστοτε υπουργών και εργολάβων.

Εφόσον λοιπόν έχω πληρώσει για όλα αυτά, αν μη τί άλλο… τα δικαιούμαι!

Πως ρε φίλε έρχεσαι και μου κλέβεις εσύ τόσες ημέρες δουλειάς; Ε; Ποιος σου δίνει το δικαίωμα να μου κλέβεις αυτήν την άσφαλτο την οποία ακριβοπλήρωσα, όσο κανείς άλλος πολίτης αυτής της γης; Γιατί στέκεσαι μπροστά μου; Με ποιο δικαίωμα θα κινηθείς εναντίον μου αν προσπαθήσω να περάσω από το μπλόκο σου;

Δε με ενδιαφέρει τι διαμάχη έχεις με το κράτος! Είναι δικό σου πρόβλημα και βρες άλλο τρόπο να διαμαρτυρηθείς. Ευχαρίστως θα είχα αλληλεγγύη αν ενδιαφερόταν ο κάθε πολίτης για τα προβλήματα ενός μανάβη, ενός υδραυλικού, ενός ταξιτζή, ενός καθηγητή, ενός κτηνιάτρου…

Δε θυμάμαι ποτέ οι υπάλληλοι γραφείου ή οι πωλητές αυτού του Οίκου στον οποίο ζούμε, να έχουν δημιουργήσει προβλήματα στον υπόλοιπο λαό… Πως λοιπόν εσύ ή ο υπάλληλος της ΔΕΗ, μας στερείτε τα βασικά μας δικαιώματα; Είστε υπεράνω της ελευθερίας των πολιτών; Υπεράνω του συντάγματος;

Θα διαμαρτυρηθείς γιατί σε πνίγει το δίκαιο. Βρες τρόπους. Πάρε τους χοντρούς συνδικα-ληστές σου και κατέβα στην αθήνα και στήσε αντίσκηνο έξω από το σπίτι του Υπουργού. Δε με ενδιαφέρει.

Μη μου καταπατάς την ελευθερία μου! Είναι ο ορισμός του ΦΑΣΙΣΜΟΥ!!!

Αναλγητικά μυαλού

Ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα φανταστικό-ανομοιογενές τρίγωνο. Το κάθε σημείο του τριγώνου, φαινομενικά τουλάχιστον, δε θα μοιάζει με τα άλλα δύο. Και τα τρία σημεία όμως, αν ενωθούν θα φτιάξουν το πλαίσιο που πιστεύω κινείται σήμερα η νεολαία, από 10 έως 40 ετών!

Σημείο 1: Εγκέφαλος

Το μυαλό είναι ένα από τα πολλά όργανα του ανθρωπίνου σώματος. Δε μας βοηθά, τουλάχιστον άμεσα, να περπατάμε ή να τρώμε. Μας βοηθά να σκεφτόμαστε, ίσως σημαντικότερη λειτουργία από τις προηγούμενες, μια και είναι απαραίτητη για να τελεστούν και οι υπόλοιπες λειτουργίες… Είναι όμως έτσι;

Το μυαλό όπως και τα άλλα όργανα, αντίθετα με αυτό που πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι πριν λίγα χρόνια, δεν είναι ένα παγιωμένο όργανο που απλώς το χρησιμοποιούμε, αλλά πρέπει κι αυτό συνεχώς να αναπτύσσεται και να εξασκείται. Φανταστείτε να έχετε σε ακινησία τα πόδια σας για χρόνια και ξαφνικά να σας πουν «τρέξτε». Αυτό δε γίνεται, και αν γίνει μπορεί να πάθετε ζημιά. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με τον εγκέφαλο. Όταν δεν το χρησιμοποιείς δημιουργικά, όταν τα πάντα έχουν γίνει ρουτίνα και, ουσιαστικά, δε χρειάζεται σε καμιά στιγμή της ημέρας (!!!) να σκεφτείς, να αναπτύξεις νέες ιδέες, να προβληματιστείς (άρα οι υπόλοιπες λειτουργίες γίνονται αυτοματοποιημένα)… τότε τα κύτταρά του νεκρώνονται. Και αν για την περίπτωση των ποδιών μπορούμε, έστω και στα 50 μας, δειλά δειλά, να αρχίσουμε γυμναστική, για σκεφτείτε… μπορούμε στα 50 να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, όταν αυτό δεν το έχουμε κάνει για δεκαετίες;

Σημείο 2: Έρευνα

Η Καθημερινή δημοσίευσε μία έρευνα που πραγματοποίησε το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός όλων των υπολοίπων θλιβερών στατιστικών αποτελεσμάτων, μαθαίνουμε πως η νεολαία δε χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά της περισσότερες από 900 λέξεις! Η πληροφορία αυτή μου φάνηκε συγκλονιστική! Όπως επίσης και το γεγονός πως η συντριπτική πλειοψηφία των νέων δε μπορούν να λύσουν ένα πρόβλημα που παρόμοιο δεν έχουν διδαχτεί! Κάπως έτσι δικαιολογούνται βέβαια και καταστάσεις που αναφέρω σε προηγούμενο άρθρο μου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι μπουν στην παραγωγική διαδικασία, θα ήταν τρομερό να σκεφτούμε πως θα είναι απλά γρανάζια;

Σημείο 3: Διαφήμιση

Τώρα τελευταία παρακολουθούμε μία διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας στην οποία διαδραμματίζονται διάφορα σκετσάκια. Σε αυτά συμμετέχει ένας καθώς-πρέπει νεαρός, με γυαλιά, πουλοβεράκι, χωρίστρα κλπ. και ένας μαγκίτης, με τζιν, όρθιο μαλλί, λάγνο ύφος και τρελή αξυρισιά. Εν ολίγοις… ο σπασίκλας και ο cool. Η διαφήμιση προ-φα-νέ-στα-τα απευθύνεται, ως κύριο target group, στη νεολαία. Σε όλα τα σκετσάκια λοιπόν οι δύο νεαροί βρίσκονται «μέσα στην οθόνη» ενός κινητού τηλεφώνου και συζητούν. Στην ουσία ο σπασίκλας προσπαθεί να επιβάλλει (σχεδόν με γονική συμπεριφορά) στον cool κάποιες καταστάσεις. Και ενώ λοιπόν ο πρώτος λέει στο δεύτερο τί πρέπει να κάνει καθημερινά, ο δεύτερος του απαντάει με τα θέλω του. Και ενώ στο άλλο σκετσάκι ο πρώτος βάζει μερικά ερωτηματικά επιλογής προϊόντος, ο δεύτερος απαντάει με την αποστομωτική φράση «δε θέλω να πονάνε τα μυαλά μου».

Υπάρχει κάποιος που πιστεύει πως οι διαφημίσεις (και γενικά η τηλεόραση) δεν επιβάλλει απόψεις και συμπεριφορές σε μη-σκεπτόμενους; Υπάρχει κάποιος που δε βλέπει πως οι διαφημιστές  δημιουργούν κουλτούρα και μας υποδεικνύουν τις «ανάγκες» μας; Αν τα βάλεις λοιπόν όλα αυτά στο ίδιο blender (αναμεικτήρας ελληνιστί…) τότε πως μπορώ να πιστέψω εγώ πως είναι τυχαίο το σκηνικό («μέσα στην οθόνη του τηλεφώνου»!), οι πρωταγωνιστές (ο σπασίκλας και ο cool) αλλά και φυσικά οι ατάκες («δε θέλω να πονάνε τα μυαλά μου»);

Εντάξει ρε παιδιά! Μη σκέφτεστε! Μην προβληματίζεστε! Και αν πονάνε τα μυαλά σας για μία απλή επιλογή που πρέπει να κάνετε, μήπως θα βοηθούσε κάποιο αναλγητικό μυαλού;

Mission accomplished: Το τρίγωνο είναι πραγματικότητα.

Ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός! Η σκέψη, η δημιουργία, ο προβληματισμός, η εξάσκηση του μυαλού είναι στην εποχή μας έννοιες εκκωφαντικά ανύπαρκτες…