Τί είναι το έγκλημα του κλεισίματος μιας τράπεζας μπροστά στο έγκλημα της δημιουργίας μιας τράπεζας;
Κρίση
Τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι κόπτονται πως περνάμε τη μεγαλύτερη κρίση που έχει περάσει η ανθρωπότητα τις τελευταίες δεκαετίες. Αν έχει κάποια μικρή βαρύτητα η γνώμη μου… εγώ νομίζω πως περνάμε μια σοβαρή κρίση… αλλά όχι αυτή που θεωρούν οι τηλε-ταγοί των λαών. Εγώ παίρνω τη λέξη “κρίση” με την ωραία σημασία της… Είναι μία εποχή που όλοι κρίνουμε τη ζωή μας και κρινόμαστε από την κοινωνία στην οποία έχουμε ενεργή συμμετοχή. Ήρθε μία στιγμή να σκεφτεί ο κάθε άνθρωπος σα μονάδα, αλλά και σαν κοινωνία, το πως χτίζει τη ζωή του. Με ποια εχέγγυα, με ποια χρήματα, με τί κριτήρια επιλέγει τα αντικείμενα που τον περιβάλλουν. Ήρθε η ώρα να βάλουμε την λέξη “κρίση” μέσα σε μία πιο σημαντική λέξη: την αυτοκριτική!
Υπάρχουν και χειρότερα
Λόγω της λεγόμενης κρίσης σαφώς και έχουν δημιουργηθεί διάφορα προβλήματα στην αγορά. Το χρήμα δεν κινείται και δε γίνονται επενδύσεις. Βέβαια, σε αυτό το επίπεδο, δεν επηρεάζει σε καμία περίπτωση εμάς τους… κοινούς θνητούς. Γενικώς… χεστήκαμε αν η Marfin ή ο Λαμπράκης θα αγοράσει άλλη μία εταιρία ή όχι. Εμάς θα μας αγγίξει από τη στιγμή που θα ξενινήσουν οι απολύσεις. Τότε υποφέρει ο λαός. Τότε θα πάψει να υπάρχει χρήμα στην αγορά. Στην πραγματική αγορά! Στα μανάβικα, στα ψαράδικα, στα γαλακτοπωλεία, στην παροχή υπηρεσιών… (στις καφετέριες δεν υπάρχει ποτέ πρόβλημα…). Προς το παρόν… οι τράπεζες δε δίνουν εύκολα δάνεια. Και αυτό το ονομάζουμε κρίση!!! Τόσα χρόνια που έπαιρναν όλοι δάνεια, χωρίς φυσικά να είναι στην εύκολη θέση να τα αποπληρώσουν… τί είχαμε; Ευημερία;
Το νεοέλληνα τον αντιλαμβάνομαι σαν έναν ναρκομανή που όταν συνεχίζει να παίρνει τη δόση του είναι καλά (στην καθημερινότητά του) αλλά στην ουσία κατεβαίνει ακόμη περισσότερο την κατηφόρα της ζωής. Και ξαφνικά τον σταματάς! Δεν του κάνεις κακό… μπορεί φαινομενικά να υποφέρει αλλά δεν του κάνεις κακό! Ίσα ίσα που έπρεπε να τον σταματήσεις νωρίτερα… γιατί όσο νωρίτερα τον σταματούσες, τόσο λιγότερη ανηφόρα θα είχε να διανύσει επιστρέφοντας…
Mazo
Έχω το μαζοχισμό ακόμη να παρακολουθώ πολιτικές συζητήσεις. Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι στην ηλικία μου το κάνουν ακόμη αυτό. Και φυσικά είναι μαζοχισμός, αν παρατηρήσεις τους συμμετέχοντες, τα θέματα και την ουσία των λόγων αυτών των συζητήσεων. Αλλά τί να πεις; Κάθε άνθρωπος έχει τα προβλήματά του…
Διαξιφισμοί του κώλου
Οι ίδιοι και οι ίδιοι άνθρωποι συμμετέχουν σε αυτά τα πάνελ της συμφοράς. Και φυσικά είναι μακριά από την ουσία… ίδιες ερωτήσεις… ίδιες απαντήσεις… ίδια μυαλά. Βλέπεις (και καλά) ανθρώπους που εκπροσωπούν την κοινωνία. Ποτέ όμως δε θα δεις σε ένα πάνελ 5-6 ή και 7 άτομα που είναι η κοινωνία… ποτέ δε θα δεις 2 μαθητες, έναν οικοδόμο, έναν καθηγητή, έναν μανάβη και έναν σεκιουριτά. Γιατί ή θα έπρεπε να έχεις ένα τεράστιο στούντιο για να χωρέσουν οι υπερδιπλάσιοι πολιτικάντηδες… ή θα είχες 2-3 πολιτικούς οι οποίοι θα γινόντουσαν ρεζίλι γιατί θα έπρεπε να απαντήσουν σε μη-sos ερωτήσεις!
Τα ίδια Παντελάκη μου
Το μόνο που παρακολουθούμε λοιπόν εμείς οι μαζοχιστές είναι ξύλινους ανθρώπους να ανταλλάσουν α-πα-ρα-δε-κτες φράσεις όπως “θα βγούμε” ή “θα χάσετε”. Αυτή είναι ολόκληρη η ζωή τους… δεν έχουν σκεφτεί βέβαια τί πρέπει να κάνουν αν βγούν! Το θέμα είναι να βγουν!!! Και δε ντρέπονται να το διατυμπανίζουν με τόσο ξεδιάντροπο τρόπο (πλεονασμός ήταν αυτό;). Και δεν αντιλαμβάνονται πως κοινός θνητός (…) αδιαφορεί παντελώς ποιοι θα τον κλέβουν! Και τολμούν και να συμπεριφόρονται σαν εκπρόσωποι του λαού, αλλά αν τους ακούσεις να μιλάνε, πάντα ο λαός είναι σε τρίτο πρόσωπο… “ο λαός δεν έχει να φάει”, “ο λαός υποφέρει” κλπ. “Σιγά ρε μεγάλε! Εσύ που είσαι; Μέσα στα παλάτια; Προφανώς εσύ δεν αισθάνεσαι λαός… “Το ξέρουν πως αν αναφερθούν σε πρώτο πρόσωπο (“υποφέρουμε” ή “οι συντάξεις μας”) θα τους πάρουν με τις πέτρες…
Και μέσα σε όλα αυτά, δημιουργείται και ένα κόμμα, λέει, με βασικούς συντελεστές το Μάνο (60 ετών) και τον Κοντογιαννόπουλο (420 ετών)! Αν είναι δυνατόν!!! Κωλοκοινωνία! Να σε χαιρόμαστε! Αντί να γίνονται κόμματα από 20άρηδες, 30άρηδες, 40άρηδες με νέες ιδέες, άμαθοι στην πολιτικοί, ασυμβίβαστοι με γελοιότητες, οραματιστές… γίνονται κόμματα από τα απολιθώματα του παρελθόντος…
Μη γκρινιάζεις λοιπόν νεοέλληνα… τί από αυτά που τραβάς δε σου αξίζει; Σε τί ήσουν καλύτερος από την κοινωνία που ζεις;
Αρχειοθετήθηκε ως : Πολιτική
