Αναλγητικά μυαλού

Ας προσπαθήσουμε να φτιάξουμε ένα φανταστικό-ανομοιογενές τρίγωνο. Το κάθε σημείο του τριγώνου, φαινομενικά τουλάχιστον, δε θα μοιάζει με τα άλλα δύο. Και τα τρία σημεία όμως, αν ενωθούν θα φτιάξουν το πλαίσιο που πιστεύω κινείται σήμερα η νεολαία, από 10 έως 40 ετών!

Σημείο 1: Εγκέφαλος

Το μυαλό είναι ένα από τα πολλά όργανα του ανθρωπίνου σώματος. Δε μας βοηθά, τουλάχιστον άμεσα, να περπατάμε ή να τρώμε. Μας βοηθά να σκεφτόμαστε, ίσως σημαντικότερη λειτουργία από τις προηγούμενες, μια και είναι απαραίτητη για να τελεστούν και οι υπόλοιπες λειτουργίες… Είναι όμως έτσι;

Το μυαλό όπως και τα άλλα όργανα, αντίθετα με αυτό που πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι πριν λίγα χρόνια, δεν είναι ένα παγιωμένο όργανο που απλώς το χρησιμοποιούμε, αλλά πρέπει κι αυτό συνεχώς να αναπτύσσεται και να εξασκείται. Φανταστείτε να έχετε σε ακινησία τα πόδια σας για χρόνια και ξαφνικά να σας πουν “τρέξτε”. Αυτό δε γίνεται, και αν γίνει μπορεί να πάθετε ζημιά. Κάτι τέτοιο συμβαίνει με τον εγκέφαλο. Όταν δεν το χρησιμοποιείς δημιουργικά, όταν τα πάντα έχουν γίνει ρουτίνα και, ουσιαστικά, δε χρειάζεται σε καμιά στιγμή της ημέρας (!!!) να σκεφτείς, να αναπτύξεις νέες ιδέες, να προβληματιστείς (άρα οι υπόλοιπες λειτουργίες γίνονται αυτοματοποιημένα)… τότε τα κύτταρά του νεκρώνονται. Και αν για την περίπτωση των ποδιών μπορούμε, έστω και στα 50 μας, δειλά δειλά, να αρχίσουμε γυμναστική, για σκεφτείτε… μπορούμε στα 50 να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, όταν αυτό δεν το έχουμε κάνει για δεκαετίες;

Σημείο 2: Έρευνα

Η Καθημερινή δημοσίευσε μία έρευνα που πραγματοποίησε το Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εκτός όλων των υπολοίπων θλιβερών στατιστικών αποτελεσμάτων, μαθαίνουμε πως η νεολαία δε χρησιμοποιεί στην καθημερινότητά της περισσότερες από 900 λέξεις! Η πληροφορία αυτή μου φάνηκε συγκλονιστική! Όπως επίσης και το γεγονός πως η συντριπτική πλειοψηφία των νέων δε μπορούν να λύσουν ένα πρόβλημα που παρόμοιο δεν έχουν διδαχτεί! Κάπως έτσι δικαιολογούνται βέβαια και καταστάσεις που αναφέρω σε προηγούμενο άρθρο μου. Όταν αυτοί οι άνθρωποι μπουν στην παραγωγική διαδικασία, θα ήταν τρομερό να σκεφτούμε πως θα είναι απλά γρανάζια;

Σημείο 3: Διαφήμιση

Τώρα τελευταία παρακολουθούμε μία διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας στην οποία διαδραμματίζονται διάφορα σκετσάκια. Σε αυτά συμμετέχει ένας καθώς-πρέπει νεαρός, με γυαλιά, πουλοβεράκι, χωρίστρα κλπ. και ένας μαγκίτης, με τζιν, όρθιο μαλλί, λάγνο ύφος και τρελή αξυρισιά. Εν ολίγοις… ο σπασίκλας και ο cool. Η διαφήμιση προ-φα-νέ-στα-τα απευθύνεται, ως κύριο target group, στη νεολαία. Σε όλα τα σκετσάκια λοιπόν οι δύο νεαροί βρίσκονται “μέσα στην οθόνη” ενός κινητού τηλεφώνου και συζητούν. Στην ουσία ο σπασίκλας προσπαθεί να επιβάλλει (σχεδόν με γονική συμπεριφορά) στον cool κάποιες καταστάσεις. Και ενώ λοιπόν ο πρώτος λέει στο δεύτερο τί πρέπει να κάνει καθημερινά, ο δεύτερος του απαντάει με τα θέλω του. Και ενώ στο άλλο σκετσάκι ο πρώτος βάζει μερικά ερωτηματικά επιλογής προϊόντος, ο δεύτερος απαντάει με την αποστομωτική φράση “δε θέλω να πονάνε τα μυαλά μου”.

Υπάρχει κάποιος που πιστεύει πως οι διαφημίσεις (και γενικά η τηλεόραση) δεν επιβάλλει απόψεις και συμπεριφορές σε μη-σκεπτόμενους; Υπάρχει κάποιος που δε βλέπει πως οι διαφημιστές  δημιουργούν κουλτούρα και μας υποδεικνύουν τις “ανάγκες” μας; Αν τα βάλεις λοιπόν όλα αυτά στο ίδιο blender (αναμεικτήρας ελληνιστί…) τότε πως μπορώ να πιστέψω εγώ πως είναι τυχαίο το σκηνικό (“μέσα στην οθόνη του τηλεφώνου”!), οι πρωταγωνιστές (ο σπασίκλας και ο cool) αλλά και φυσικά οι ατάκες (“δε θέλω να πονάνε τα μυαλά μου”);

Εντάξει ρε παιδιά! Μη σκέφτεστε! Μην προβληματίζεστε! Και αν πονάνε τα μυαλά σας για μία απλή επιλογή που πρέπει να κάνετε, μήπως θα βοηθούσε κάποιο αναλγητικό μυαλού;

Mission accomplished: Το τρίγωνο είναι πραγματικότητα.

Ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός! Η σκέψη, η δημιουργία, ο προβληματισμός, η εξάσκηση του μυαλού είναι στην εποχή μας έννοιες εκκωφαντικά ανύπαρκτες…